Dengbêjî: dengê bîra Kurdan

Dengbêj, bi wateya peyvê, kesê ku “dengê dibêje” ye. Dengbêj bûyerên dîrokî, efsane, şer, evîn û êşên kesane bê amûr an bi hevrêtiyeke pir sade, bi axaftineke bi awaz vedibêjin. Ji vegotinên dirêj re kilam, ji şînan re jî stranên şînê tê gotin. Di demên ku çavkaniyên nivîskî kêm bûn de dengbêj bûn hilgirên dîrok û zimanê Kurdî. Ev vegotinên ku li dîwanên mîran, li odeyên gundan û di dawetan de dihatin guhdarîkirin, bi jiberkirinê ji nifşekê derbasî nifşekê bûn. Kevneşopî di sedsala 20an de rastî zextên giran hat; lê bi saya weşanên Kurdî yên Radyoya Erîvanê û tomarên kasetan dengê gelek dengbêjan hate parastin. Mala Dengbêjan a ku di 2007an de li Amedê vebû, kevneşopî gihand cihekî zindî yê nû. Di beşa muzîkê ya Kitaphaneyê de hûn dikarin lînka weşana dîjîtal a 210 tomaran a Dengbêj Gazînê bibînin. Heke di malbata we de tomareke dengbêjiyê hebe, hûn dikarin ji beşa “Beşdar bibe” bişînin.